Należy jednak zaznaczyć, że po części obniżenie prędkości spowodowane było wzmocnieniem konstrukcji kadłuba, uważanej za zbyt słabą. W konsekwencji, okręty typu Sokoł były najliczniejszymi rosyjskimi niszczycielami podczas wojny z Japonią w 1904 roku, lecz znacznie ustępowały większym i lepiej uzbrojonym niszczycielom japońskim nowszych brytyjskich projektów. Znaczenie miało tutaj także oparcie się przez Rosję na posiadanych starych wzorach uzbrojenia, w tym armatach kalibru 75 mm strzelających tylko pociskami przeciwpancernymi. Należy zaznaczyć, że japońskie niszczyciele nosiły armatę kalibru 76 mm i aż pięć większego kalibru 57 mm, oraz wyrzutnie nowszych torped kalibru 450 mm, o większych możliwościach, a dodatkowo w toku służby zamieniano na nich dziobową armatę 57 mm na drugą kalibru 76 mm. Mimo ustępowania nowym konstrukcjom, okręty typu Sokoł okazały się jednak dosyć udane i pozwoliły rosyjskim stoczniom na zebranie doświadczeń w budowie seryjnej niszczycieli, a niektóre pozostały w służbie ponad 25 lat.
Okręty