Rosyjskie Ministerstwo Morskie zdecydowało po wynikach prób podjąć budowę okrętów tego typu w Rosji. Początkowo zakładano budowę serii we współpracy ze stocznią Yarrow, która mogła dostarczać istotne podzespoły. Ostatecznie jednak, pod wpływem rosyjskiego przemysłu, zdecydowano nie współpracować z Yarrowem i skopiować oraz produkować okręty samodzielnie. Przy czym, okręty te klasyfikowane były początkowo w Rosji jako torpedowce (ros. minonosiec) i tylko nieoficjalnie nazywane były niszczycielami (ros. istriebitiel) lub kontrtorpedowcami (kontr-minonosiec), a dopiero w 1907 roku zaliczono je do nowo wyodrębnionej klasy niszczycieli (ros. eskadriennyj minonosiec, dosłownie: torpedowiec eskadrowy). Początkowo niszczyciele otrzymały nazwy ptaków, lecz 9 marca 1902 roku, przed ukończeniem części okrętów, Ministerstwo Morskie zmieniło nazwy wszystkich niszczycieli z nazw ptaków lub zwierząt na przymiotniki oznaczające cechy. Główny okręt serii otrzymał nazwę „Prytkij” (pol. zwinny), lecz typ powszechnie nazywany był nadal typem Sokoł.