Nie dostał pozwolenia na powrót na Uniwersytet Dorpacki i kontynuowanie studiów medycznych. W 1903 r. wstąpił do Wyższej Szkoły Handlowej w Lipsku, gdzie studiował literaturę. W Lipsku zachorował na gruźlicę. Latem 1904 r. wyjechał na Uniwersytet Zuryski, by studiować literaturę. W Zurychu napisał swoje najbardziej znaczące dzieło - alegoryczną opowieść "Światło szczęścia". Gdy w 1905 r. choroba uległa nasileniu, wrócił na Litwę. W tym samym roku udał się do Zakopanego na leczenie, latem mieszkał na Litwie, w Niūronys, w Rozalė i w Kačerginė.
W tym czasie wiele pisał. W 1907 r. założył w Poniewieżu organizację z ramienia LSDP. W tym samym roku opracował pierwszy projekt kalendarza-almanachu litewskiej literatury i sztuki. Napisał artykuły o literaturze "Obrazy Žemaitė" (napisany w 1902 r., opublikowany w 1908 r.), "Mūsų gyvenimo dilgėlės ir usnys" (1905 r.). Pod koniec roku ponownie udał się na leczenie do Zakopanego, gdzie 8 grudnia zmarł na rękach żony.