Tematem wszystkich utworów Biliūnasa jest wieś i człowiek. Postacie są przedstawione jako nikomu niepotrzebne, strapione, odrzucone. Refleksje rodzą się z sytuacji przeżywanych przez odrzuconych. W utworach przeważają dwa czasy: realistyczny i retrospekcyjny. Opisy przestrzeni są bardzo wymowne. Narrator jest subiektywny, trzecioosobowy lub występuje jako jedna z postaci. Lyrizm nadaje utworom głęboka, humanistyczna osobowość Biliūnasa, ale również pragnienie zrozumienia, pocieszenia. W twórczości można odnaleźć wiele wątków autobiograficznych. Biliūnas za pomocą swoich utworów zapoczątkował litewską liryczną powieść psychologiczną i wpłynął na rozwój prozy litewskiej.
Dzieła Nowele: "Koniec ostrza" "Nemunu" "Złodziej" "Światło szczęścia" "Kliudžiau" "Gwiazda" "Kij" "Janeczek" "Ubogi" Opowieści: "Smutna opowieść"
Bibliografia Ofiara dla boga wojny (Aukos karės dievui, 1902 r.) – publicystyka Obrazy z życia Ziemi (Apsireiškimai iš žemės gyvenimo, 1902 r.) – artykuł popularyzujący naukę Z naszej przeszłości (Iš Mūsų praeities, 1903 r.) – publicystyka Zabójstwo cara Aleksandra II (Užmušimas caro Aleksandro II, 1903 r.) – publicystyka Brzuch rządu (Valdžios pilvas, 1903 r.) – publicystyka Smutna opowieść (Liūdna pasaka, 1907 r.) Pisma (Raštai, T.1–2. 1954 - 1955 r.;