Akt całkowity a liturgia Proces wiodący do aktu całkowitego może być postrzegany jako analogiczny do procesu rytualnego lub akcji liturgicznej, ale różni go od nich zdecydowanie jego praktyczny i areligijny charakterDariusz Kosiński: Akt, [w:] tegoż: Polski teatr przemiany, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Wrocław 2007., zakorzenienie w doświadczeniu indywidualnym oraz wynikający stąd brak stałej, możliwej do użycia przez innych strukturyJerzy Grotowski: Co było. (Kolumbia – lato 1970. Festiwal Ameryki Łacińskiej), [w:] tegoż: Teksty zebrane, s. 469.. „Nie był to akt wiary przenoszony z żadnego kościoła do żadnego kościoła (nawet tego międzyludzkiego)”. Na określenie owej siły, czy też osoby Grotowski używał pojęć w rodzaju „bezpieczny partner”, odwoływał się do powiedzenia Teofila z Antiochii – „Pokaż mi twojego człowieka, a ja ci pokażę mojego Boga”, a także do zapożyczonego z chrześcijaństwa, ale pozbawionego doktrynalnych odniesień, określenia Syn Człowieczy lub „człowiek, który poprzedza różnice”Jerzy Grotowski: Teatr źródeł, [w:] tegoż: Teksty zebrane, s. 755.. Widziany w ten sposób akt całkowity jawi się jako doświadczenie bliskie hierofanii. Akt jest działaniem wyłącznie „z dołu”Dariusz Kosiński: Akt, [w:] tegoż: Polski teatr przemiany, s.