450., co oznacza, że jego skuteczność musi być zdobywana wciąż na nowoJerzy Grotowski: Teatr a rytuał, [w:] tegoż: Teksty zebrane, s. 368., uobecniana w działaniu – jedynie przez czyniącego – co świadczy o performatywnym charakterze aktu.
Akt całkowity a transgresja W ostatnich latach życia Grotowski skoncentrował się na rzemieślniczej precyzji działania i wzmocnieniu obiektywności aktu całkowitego, co doprowadziło do stworzenia Akcji we współpracy z Thomasem Richardsem w Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards w Pontederze we Włoszech. Dążenie do wykorzystania przedstawienia/widowiska jako narzędzia poznania i przekraczania kondycji przyrodzonej człowiekowi, realizowane przez Grotowskiego w akcie całkowitym i Akcji, może „w długofalowym procesie pracy doprowadzić można najpierw aktora, a poprzez jego akt także widzów-świadków do szczególnego stanu transgresji, doświadczenia transcendencji o sile zbawczej, tzn. – pozwalającej zanegować ostateczność śmierci”Dariusz Kosiński: Grotowski. Przewodnik, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Wrocław 2009, s. 360..