Graciano jest dodatkiem do budowanych na odmianie tempranillo winach rioja. Epidemia filoksery znacząco zmniejszyła obszar winnic. Typowa czerwona rioja w swoim cuvée jest ubogacana poprzez 7,5% udział graciano – dodaje owocowości, wzbogaca bukiet i nuty smakowe. Podkreśla się wysoki potencjał odmiany jako materiał do win jednoodmianowych. Przy takiej winifikacji daje pełne wino o intensywnym kolorze, delikatnym bukiecie i o dobrym potencjalne starzenia. Czyste graciano cechuje się wysoką kwasowością i zawartością garbników.
Australijskie graciano z 1974 (Brown Brothers z King Valley) podczas konkursu w 2004 śmiało konkurowało mimo wieku z autentycznymi riojami.
Rozpowszechnienie Graciano jest popularną odmianą w prowincjach La Rioja i Nawarra. Uprawy w dolinie Ebro liczą kilka tysięcy ha. Kilka apelacji regionalnych na południu dopuszcza odmianę: Jerez oraz jako Vino de la tierra de Cádiz i Vino de la tierra de Córdoba. W całej Hiszpanii w 2008 zarejestrowano winnic obsadzonych graciano. Uprawy we Francji niemal zanikły. Na Sardynii odmiana jest ciągle popularna jako bovale sardo i doczekała się klonów (np. pod nazwą cagnulari).