Subiektywna linia ubóstwa – metoda subiektywnego definiowania ubóstwa, istotna podczas określania poziomu życia ludności w danej społeczności. Ma charakter względny, ponieważ żaden poziom zaspokojenia potrzeb nie ma charakteru absolutnego – zależy on od miejsca zamieszkania, poziomu posiadanego wykształcenia, świadczonej pracy czy też zaawansowania kulturowego społeczeństwaSławomir Kalinowski, Władysława Łuczka-Bakuła, Ubóstwo ludności wiejskiej województwa wielkopolskiego, Wydawnictwo AR w Poznaniu, Poznań, 2007, s.13-15, .
Historia Pierwowzorem stosowanych obecnie linii ubóstwa były standardy minimum egzystencji stworzone na przełomie XIX i XX wieku, np. opracowana przez Benjamina Seebohma Rowntree Primary Poverty Scale z 1901.
Metodyka Subiektywna linię ubóstwa wyznacza się w drodze badań ankietowych. Respondenci podczas takich badań określają poziom dochodów pozwalający im na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Informacje uzyskane taką drogą służą do określania granicy biedy, przy czym, zależnie od zadanego zestawu pytań, informacje dotyczyć mogą samego respondenta lub społeczeństwa albo jego części (w znakomitej większości stosuje się pytania dotyczące samych respondentów). Pytania dotyczą nie tylko dochodów czy sytuacji finansowej, ale też całokształtu warunków życiowych danego przypadku.