Na taką subiektywną ocenę sytuacji wpływ posiada relatywny niedostatek, a więc porównanie sytuacji własnej z sytuacją innych grup społecznych.
Rodzaje Najczęściej stosowane metody wyznaczające subiektywne linie ubóstwa, to: lejdejska linia ubóstwa (, ) – metoda najpowszechniej stosowana. Określa granice ubóstwa na podstawie odczuć osób ankietowanych, dotyczących niewystarczającego ich zdaniem poziomu dochodów umożliwiającego utrzymanie rodziny. Metoda opiera się więc na koncepcji funkcji dobrobytu społecznego. Jako wadę tej metody wskazuje się wpływ na nią sytuacji niezwiązanych bezpośrednio z dochodem, np. różnego rodzaju strajków, zdarzeń losowych, konfliktów społecznych, czy niestandardowych stanów emocjonalnych. Ważny jest w tym przypadku umiejętny dobór wskaźników wyznaczających wyniki ankiet, subiektywna linia ubóstwa (ang. , ) – badania w tym zakresie prowadzone są na podstawie próby zawierającej odpowiedzi respondentów na temat wielkości dochodów adekwatnych do określonych potrzeb. Metoda opiera się na ocenach dotyczących minimalnego poziomu dochodów pozwalających przeżyć w określonych warunkach społecznych, linia ubóstwa dla polityki społecznej (ang. , ).