Możliwą inspiracją jest także obraz Marca Benefiala Małgorzata z Kortony nad ciałem kochanka (1723–1732) z Bazyliki Matki Bożej Ołtarza Niebiańskiego w Rzymie.
W 1961 Xavière Desparmet Fitz-Gerald opublikował retrospektywę dzieł Goi, w której znalazły się cztery nieopisane wcześniej obrazy z młodości malarza. Dzieło Wenus i Adonis zinterpretował jako Dafnis i Chloe.
Opis obrazu thumb|240px|Małgorzata z Kortony nad ciałem kochanka (szkic), Marco Benefial Scena przedstawia boginię Wenus płaczącą nad ciałem jej ukochanego Adonisa, który leży martwy, po tym jak został zaatakowany przez dzika. Kompozycja jest diagonalna, przekątną wyznacza pień drzewa. Występuje typowy dla baroku silny kontrast między ciemnym tłem z burzowymi chmurami a jasnymi postaciami na pierwszym planie, ubranymi w kolorowe, jaskrawe stroje. Anatomia Adonisa odzwierciedla zainteresowanie Goi klasyczną rzeźbą, co potwierdzają również szkice z jego włoskiego notatnika.
W prawym dolnym rogu widnieje podpis GOYA.
Proweniencja Obraz znajdował się w prywatnych kolekcjach w Bajonnie i Zurychu, a następnie w Stanach Zjednoczonych. Został zakupiony przez rząd Aragonii w 1999 i zdeponowany w Museo de Zaragoza.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Francisca Goi Kategoria:Obrazy w Museo de Zaragoza Kategoria:Malarstwo mitologiczne Kategoria:Adonis na obrazach Kategoria:Wenus na obrazach