Portret kobiety w mantyli (hiszp. Retrato de dama con mantilla) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828). Od 1991 obraz należy do rządu Aragonii i jest eksponowany w Museo de Zaragoza.
Okoliczności powstania Po zakończeniu hiszpańskiej wojny niepodległościowej, toczonej przeciwko Napoleonowi i przywróceniu monarchii absolutnej, w Hiszpanii zapanował terror i prześladowania liberałów, zwolenników konstytucji oraz popierających Francuzów (tzw. afrancesados – sfrancuziałych), z którymi sympatyzował Goya. Obawiając się konfiskaty majątku i poważniejszych represji w 1824 roku Goya wyjechał do Bordeaux, miasta skupiającego hiszpańską burżuazję na emigracji. Portret damy w mantyli powstał w Madrycie, na krótko przed wyjazdem Goi do Francji.
Identyfikacja portretowanej Brak jednoznacznej dokumentacji pozwalającej na identyfikację portretowanej. Historyk sztuki Xavier de Salas uważał, że ten portret oraz jeden z czarnych obrazów Goi pt. Leokadia Zorrilla, służąca artysty przedstawiają tę samą osobę. W obu przypadkach jest to tylko przypuszczenie, iż chodzi o Leokadię Zorrillę (1788–1856), kochankę malarza. Leokadia zamieszkała z Goyą krótko po śmierci jego żony i opiekowała się nim do końca życia. Portret podobnie interpretują historycy Gudiol i Camón Aznar.