Bronisław Gawron (ur. 20 maja 1938 w Piekarach Śląskich, zmarł 8 czerwca 2019 tamże) – polski duchowny rzymskokatolicki, działacz społeczny, opiekun duchowy klubów AA na Śląsku m.in. w Tarnowskich Górach, Koszęcinie, Katowicach Szopienicach. Emerytowany, długoletni kapelan szpitalny oddziałów psychiatrycznych i odwykowych dla alkoholików i narkomanów w Katowicach-Szopienicach oraz Szpitala Miejskiego w Piekarach Śląskich i Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Chirurgii Urazowej im. dr. Janusza Daaba.
Biografia Urodził się w rodzinie Wilhelma Gawrona i Łucji z d. Dziombek, jako pierwsze z piątki dzieci. W 1956 ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego (dzisiaj: Akademicki Zespół Szkół) w Piekarach Śląskich i wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Już w czasie studiów interesował się psychologią, co przełożył później w swojej pracy duszpasterskiej na pomoc osobom uzależnionym i z problemami emocjonalnymi. Swoją pracę magisterską napisał z psychologii rozwojowej pod tytułem: Przeżycia moralne na tle rozwoju charakteru u młodzieży. Święcenia kapłańskie przyjął dnia 24 czerwca 1962 z rąk biskupa koadiutora Herberta Bednorza. Jego dewiza kapłańska brzmiała: Być zawsze blisko człowieka. Posługę kapłańską rozpoczął od zastępstwa wakacyjnego w rodzinnej parafii śś.