Apostołów Piotra i Pawła w Brzozowicach-Kamieniu, następnie w parafii Świętego Antoniego z Padwy w Chorzowie oraz w Ornontowicach. Pierwszą jego placówką wikariuszowską była parafia Świętego Stanisława, Biskupa i Męczennika w Suszcu (1962–1965), kolejnymi zaś: Najświętszego Serca Pana Jezusa w Paprocanach (1965–1970), Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach (1970–1973), Przemienienia Pańskiego w Katowicach (1973–1977), Świętej Marii Magdaleny w Chorzowie Starym (1977–1980). Z początku katechizował dzieci i młodzież. W 1980 roku biskup Herbert Bednorz wyznaczył go na nowego proboszcza parafii pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Katowicach-Szopienicach z poleceniem budowy nowego kościoła. Gdy tylko wywiązał się z zadania, 28 czerwca 1987 poprosił ówczesnego biskupa Damiana Zimonia o zwolnienie go z funkcji proboszcza. Następnie, 30 sierpnia tego roku mianowano go kapelanem Szpitala Miejskiego nr 5 w Katowicach. W 1995 roku został przeniesiony do parafii Trójcy Przenajświętszej w Piekarach Śląskich, gdzie pełnił również funkcję kapelana w Szpitalu Miejskim i Samodzielnym Publicznym Wojewódzkim Szpitalu Chirurgii Urazowej im. dr. Janusza Daaba w Piekarach Śląskich. W roku 2013 przeszedł na emeryturę i do śmierci był rezydentem Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieniu.