Agenda-setting, też teoria ustalania porządku dziennego lub hipoteza porządku dnia – teoria z zakresu komunikowania masowego, zgodnie z którą hierarchia ważności tematów eksponowanych przez media przekłada się na hierarchię spraw uznawanych za istotne przez opinię publiczną. Zgodnie z nią media nie narzucają odbiorcom tego, jaki pogląd mają przyjąć w danej sprawie, lecz wpływają na to, które sprawy odbiorcy uznają za warte uwagi.
Geneza Intelektualne korzenie teorii sięgają wydanej w 1922 roku książki Public Opinion Waltera Lippmanna, który dowodził, że ludzie reagują nie tyle na samą rzeczywistość, ile na jej uproszczony obraz powstający w dużej mierze za pośrednictwem mediów, nazwany przez niego pseudootoczeniem (ang. pseudo-environment).
Pojęcie wprowadzili i w 1972 roku na podstawie badania przeprowadzonego podczas kampanii prezydenckiej w 1968 roku w Chapel Hill w Karolinie Północnej. Porównali oni hierarchię tematów obecnych w mediach z hierarchią spraw uznawanych za najważniejsze przez niezdecydowanych wyborców i stwierdzili silną zależność między obiema listami. Późniejsze prace przeglądowe wyodrębniły trzy powiązane porządki dnia, czyli agendę medialną, agendę publiczną oraz agendę polityczną, i analizowały wzajemne wpływy między nimi. Z teorią wiąże się pojęcie budowania agendy (ang.