Smarra albo demony nocy (fr.ː Smarra ou le démons de la nuit) – opowiadanie fantastyczne Charlesa Nodier z 1821 roku.
Okoliczności powstania utworu W 1820 roku Nodier wydał powieść Cypriena Bérarda Lord Ruthwen ou les Vampires, opartą na wydanym rok wcześniej opowiadaniu Johna Polidoriego. W tym samym roku napisał wspólnie z Pierre-Frédéric-Adolphe'm Caramouche'm i Achille-François-Léonardem de Jouffroy d'Abbansem melodramat Le Vampire oparty na tym samym utworze. W 1821 roku kontynuując tematykę nocnych duchów opublikował opowiadanie Smarra. Opowiadanie nie spotkało się z zainteresowaniem publiczności.
Treść mały Utwór jest podzielony na pięć części w Prologu Lorenzo zwraca się do ukochanej Lisdis, która właśnie zasypia. W części drugiej, Ekspozycji, będącej snem Lorenza, narratorem staje się Lucjusz, który podróżuje konno do Larisy, a nie mogąc zasnąć przywołuje uwodzicielskie sny tesalskich czarownic. Nie jest jednak w stanie nad nimi zapanować. Oglądane obrazy stają się coraz mroczniejsze. Przedstawiają ofiary czarownic, nawiedzane przez nocne koszmary. Wśród tych nieszczęśników Lucjusz rozpoznaje swego przyjaciela Polemona. To on przejmuje narrację w kolejnej części utworu, Epizodzie.