W wyniku kolejnych morskich rajdów i bezradności polskich władz, Turcy zdecydowali się w 1620 na krok ostateczny. W ten sposób doszło do tak zwanej wojny chocimskiej. Jednym z rezultatów zawartego 9 października 1621 pokoju było porozumienie, w którym Polacy zobowiązali się do powstrzymania najazdów Kozaków na ziemie tureckie, a Turcy zobowiązali się do tego samego względem Tatarów krymskich.
Mniejsze „chadzki” trwały nadal, aż do 1638, ale nie odnosiły już tak spektakularnych sukcesów. Wpływ na to miała pogarszająca się sytuacja Kozaków i związane z tym kolejne powstania przeciwko Rzeczypospolitej i wyzyskom ze strony szlachty.
Chcąc uhonorować zasługi Kozaków i ich legendarnego przywódcy „chadzek” – Piotra Sahajdacznego – władze ukraińskie nadały imię „Hetman Sahajdaczny” fregacie, będącej flagowym okrętowi swojej floty.
Przypisy
Bibliografia Krypyakevich I., Gnat’evich B.: Historia ukraińskiej armii, Lwów 1992. Sokulsky A.L.: Marynarka Siczy Zaporoskiej w XVI-XVIII wieku: struktura organizacyjna, technologia i sztuka walki, Kijów 1999.
Kategoria:Historia Ukrainy Kategoria:Kozaczyzna zaporoska Kategoria:Historia Polski 1454–1572 Kategoria:Historia Polski 1572–1697 Kategoria:Stosunki polsko-tatarskie Kategoria:Stosunki polsko-tureckie (I Rzeczpospolita)