Od kwietnia 1953 był pomocnikiem dowódcy, a od stycznia 1954 zastępcą szefa sztabu 23 Armii Powietrznej, w 1955 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa i został szefem Lotnictwa Polarnego - zastępcą szefa Głównego Zarządu Północnej Drogi Morskiej przy Radzie Ministrów ZSRR, a 1960-1971 szefem Lotnictwa Polarnego Cywilnej Floty Powietrznej ZSRR. Kierował 15 ekspedycjami polarnymi, zorganizował i brał udział w 24 ekspedycjach polarnych. W latach 1937–1950 był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 1 i 2 kadencji.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (27 czerwca 1937) Order Lenina (dwukrotnie – 1934 i 1937) Order Kutuzowa II klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (1985) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (trzykrotnie – 1964, 1971 i 1977) Order Czerwonej Gwiazdy (trzykrotnie) Order Przyjaźni Narodów (1984) Nagroda Państwowa ZSRR (1984) I medale.
Bibliografia Шевелёв Марк Иванович (ros.)