Specjalizowała się w muzyce współczesnej, aczkolwiek była śpiewaczką wszechstronną i w swoim repertuarze miała także kompozycje Bacha, Händla, Beethovena, Mozarta, Haydna, Glucka. W repertuarze romantycznym zasłynęła jako doskonała interpretatorka cyklu pieśni Miłość i życie kobiety Schumanna. Głównie jednak śpiewała utwory współczesnych kompozytorów polskich: Karola Szymanowskiego, Kazimierza Wiłkomirskiego, Tadeusza Bairda, Zygmunta Mycielskiego, Piotra Perkowskiego, i obcych: Benjamina Brittena, Antona Weberna, Igora Strawinskiego, Carla Orffa, Luigiego Nona, Béli Bartóka, Albana Berga, Arthura Honeggera.
Brała udział w wielu prawykonaniach utworów polskich kompozytorów współczesnych, m.in.: Kantata serc Tadeusza Szeligowskiego (1952), Wierchy Artura Malawskiego (1952), Mazowsze Kazimierza Serockiego (1952), Strofy Krzysztofa Pendereckiego („Warszawska Jesień” 1959), Symfonia pieśni Kazimierza Serockiego (1959), Koncert na głos i orkiestrę Tadeusza Machla (1960), Koncert na sopran i małą orkiestrę symfoniczną Ireny Garzteckiej (1960).