Swobodne ruchy Duncan zmieniły jego podejście do ludzkiej sylwetki. Rysował ją obsesyjnie w późniejszych latach, usiłując uchwycić za pomocą kilku pociągnięć charakterystyczne cechy jej sposobu poruszania się i gestykulacji.
Pod koniec 1907 roku powrócił do Ameryki. W jego obrazach stał się widoczny wpływ fowizmu, a zwłaszcza kolorystyki Matisse’a. Około 1911 roku malarz Marsden Hartley zapoznał go z fotografem Alfredem Stieglitzem, promotorem nowojorskiej awangardy. Obaj zaprzyjaźnili się, a Walkowitz włączył się w działalność należącej do Stieglitza Gallery 291, wystawiającej prace modernistów europejskich i amerykańskich. W latach 1912–1917 czterokrotnie wystawiał w tej galerii. W 1913 roku wziął udział w międzynarodowej wystawie sztuki nowoczesnej Armory Show, gdzie pokazał 12 swoich prac: 5 obrazów olejnych, 5 rysunków, 1 monotyp i 1 akwarelę.