Razem z Dovem, Marinem i Weberem zaczął przenosić na papier impresje nowojorskie, których tematem były drapacze chmur, wyrastające przy nowojorskich ulicach. W jego pracach uwidoczniły się geometryczne struktury, zaczerpnięte z kubizmu i futuryzmu. Te pierwsze artysta zapożyczył ze stylu Cézanne’a, Picassa i Braque’a. Od futurystów z kolei zaczerpnął fascynację nowymi technologiami epoki maszyn. W jego późniejszych obrazach, abstrakcyjnych, ujawnił się wpływ Wassilego Kandinsky’ego, którego rozprawę Concerning the Spiritual in Art przeczytał już w 1912 roku. W 1917 roku, po zerwaniu ze Stieglitzem, artysta aktywniej związał się z ideami socjalistycznymi.
Lata 20. – 40. Na początku lat 20 namalował kilka martwych natur, przedstawiających kwiaty i owoce. W latach 20. i 30. sprzymierzył się z malarzami spod znaku social realism (takimi, jak John French Sloan) oraz z działaczem politycznym Horacem Traubelem. Kontynuował wykonywanie ilustracji dla Puck i The Masses. W latach 1934–1938 był wiceprzewodniczącym stowarzyszenia , należał też do Société Anonyme, założonego przez Katherine Sophie Dreier, Mana Raya i Marcela Duchampa.