Włoskie Mangusty służące w ramach kontyngentu skierowanego do Afganistanu, w gorących miesiącach letnich musiały realizować misje ze zredukowaną masą podwieszanego wyposażenia. Operując w wysokogórskim, gorącym klimacie Afganistanu, silniki Rolls-Royce Gem 2 nie zapewniały wystarczającej mocy. To co maksymalnie można było osiągnąć dysponując płatowcem Mangusty, reprezentuje jej turecka wersja TAI/AgustaWestland T129 ATAK o maksymalnej masie startowej rzędu 5 tonMaciej Szopa, AW249, czyli pierwsze przymiarki do następcy Mangusty, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 12 (2017), s. 74–77, . Kolejny projekt (lub gotowa maszyna zakupiona za granicą) powinien charakteryzować się zdecydowaną poprawą osiągów, długości lotu, maksymalnym udźwigiem, szybkością i wysokością lotu. Większą autonomicznością, nowymi systemami samoobrony i zdolnością do współpracy z bezzałogowymi aparatami latającymiMichał Gajzler, Schyłek Mangusty, narodziny AW249, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 5 (2021), s. 56–61, .