Juliusz Verne, który zwiedzając wystawę przyjął wynalazek entuzjastycznie oraz wyposażył w niego Kapitana Nemo i załogę jego Nautilusa w wydanej dwa lata później powieści fantastycznej 20 000 mil podwodnej żeglugi, w hołdzie wynalazcom wzmiankując ich nazwiska.
W 1869 Denayrouze powierzył zarządzanie Towarzystwem Połowu Ryb i Gąbek swojemu bratu, Ludwikowi, zajmując się w tym czasie upowszechnianiem skafandra we wschodnim obszarze Morza Śródziemnego. W 1874 August rozwiązał obydwa przedsiębiorstwa i utworzył „Połączone Towarzystwo Specjalności Mechanicznych”, mianując dyrektorem swojego brata.
Denayrouze zmarł po chorobie 1 stycznia 1883 w wieku 45 lat.
Wynalazki wspólnie z Rouquayrolem thumb|Wersja skafandra z 1870 r. 11 marca 1864: patent na zbiornik przejściowy dla wersji skafandra zasilanej w powietrze za pośrednictwem węża ręczną pompą znad powierzchni wody. Zbiornik można było zastosować w wersji autonomicznej jako zasobnik powietrza sprężonego do 40 atmosfer. Zestaw Rouquayrol-Denayrouze stanowił pierwszy aparat umożliwiający nurkowanie. Pierwsza wersja nazywana niskociśnieniową zasilana wężem okazała się użyteczna w pracach morskich i górniczych. Model drugi pozwalał na niezależne nurkowanie do 10 metrów przez pół godziny.