własne utwory (Poezje Aleksandra Rypińskiego pisane na pielgrzymstwie - jeden z egzemplarzy Rypiński ofiarował, z dedykacją, Adamowi Mickiewiczowi), a także 6 wydań „Demokraty Polskiego” (październik-grudzień 1852). Zerwał współpracę z TDP na skutek zabiegów Towarzystwa Literackiego Przyjaciół Polski w Londynie. W 1857 sprzedał drukarnię Zenonowi Świętosławskiemu. Pod koniec życia skorzystał z amnestii carskiej, powrócił w rodzinne strony; zamieszkał i zmarł w Strohanach, w powiecie witebskim.
Twórczość Był autorem etnograficznego dziełka Białoruś (Paryż, 1940), ballady białoruskiej Naczyścik i wielu innych utworów poetyckich. Jako pierwszy poświęcił się badaniom całokształtu białoruskiej poezji ludowej. Badał także folklor ukraiński. Ponadto pozostawił po sobie Krótki Rys Historyi Powstania Powiatu Dziśnieńskiego w Litwie, w Gubernii Mińskiej.