Franciszek Szyszka (ur. 30 listopada 1884 w Donatowie, zm. 4 kwietnia 1940 w Częstochowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 30 listopada 1884 roku w Donatowie, pow. kościańskim, w rodzinie Stanisława i Zofii ze Stachowiaków. W styczniu 1919 roku był dowódcą pododcinka Boguszyn w składzie Grupy Leszno, która 6 marca została przekształcona w 6 pułk Strzelców Wielkopolskich, późniejszy 60 pułk piechoty wielkopolskiej. 23 maja 1919 roku został formalnie przyjęty do Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim z byłej armii niemieckiej i mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1917 rokuTygodnik Urzędowy Naczelnej Rady Ludowej Nr 16 z 4 czerwca 1919 roku, s. 71.. 3 czerwca 1919 roku nadano mu starszeństwo w stopniu porucznika z dniem 1 października 1915 roku. 6 czerwca 1919 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 marca 1919 rokuTygodnik Urzędowy Naczelnej Rady Ludowej Nr 23 z 24 czerwca 1919 roku, s. 115, 119.. Od 18 do 31 lipca 1920 roku pełnił obowiązki dowódcy pułku w zastępstwie chorego majora Bernarda Śliwińskiego. W czasie walk odwrotowych pułku został ranny.