Jerzy Szabatin (ur. 29 maja 1942 w Kowlu) – polski elektronik, profesor nauk technicznych, nauczyciel akademicki specjalizujący się w teorii i przetwarzaniu sygnałów.
Życiorys Absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Warszawie w 1959. W 1965 ukończył studia magisterskie na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej, specjalizując się w elektronice i maszynach matematycznych, natomiast przez kolejne dwa lata odbywał studia na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. Doktoryzował się w 1972 na podstawie pracy pt. Macierzowe metody minimalizacji liczby stanów maszyn sekwencyjnych przygotowanej pod kierunkiem Czesława Rajskiego. Habilitację z elektroniki uzyskał w 1999, pisząc pracę pt. Odporne i silnie zgodne metody i algorytmy identyfikacji sygnałów. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 2009.