Wybudowano dwa prototypy, pierwszy z nich (nr 101) ukończono w maju 1928 roku, a kolejny (nr 102) w czerwcu tego samego roku. Obydwa samoloty o własnych siłach przeleciały do Tokorozawy.
W Tokorozawie Lotnictwo Armii rozpoczęło próby porównawcze wszystkich dostarczonych do udziału w konkursie maszyn. Obok samolotu NC przybyły KDA-3 i 1MF2 Hayabusa. Próby przebiegały pomyślnie aż do czerwca 1928 roku, kiedy podczas próby lotu nurkowego w powietrzu rozpadł się myśliwiec firmy Mitsubishi. Jego pilot zdołał się uratować skacząc na spadochronie, był to pierwszy skok w historii japońskiego lotnictwa. W zaistniałej sytuacji Wydział Techniczny nakazał wstrzymanie dalszych lotów wszystkich uczestniczących w konkursie maszyn, uznając zastosowany w nich układ konstrukcyjny typu parasol za niespełniający wymagań i mało odporny na powstające podczas lotu przeciążenia. Konkurs pozostał nierozstrzygnięty. Ostateczne oceny wskazywały na konstrukcję firmy Nakajima jako najlepszą, KDA-3 uplasował się na drugim miejscu, a 1MF2 był ostatni. Pomimo porażki przyjętego układu konstrukcyjnego skrzydła, armia nie chciała rezygnować całkowicie z myśliwców z płatem typu parasol i zlecono firmie Nakajima zmodernizowanie swojego projektu i budowę kolejnych prototypów. Ukończono je latem 1929 roku, numer 103 i 104.