Zmodyfikowano usterzenie samolotu i lotki, a w prototypie numer 104 zmniejszono rozpiętość skrzydeł do 11,7 m. Prototyp nr 103 wzbił się po raz pierwszy w powietrze na początku sierpnia 1929 roku. Za jego sterami zasiadł porucznik Kiyoshi Harada. Niestety już kilka dni później, 13 sierpnia, znowu dał o sobie znać problem ze skrzydłami samolotu, które złamały się podczas lotu. Siedzący w kabinie Harada zdołał bezpiecznie wyskoczyć ze spadochronem. Podobny los spotkał prototyp numer 104, którego nie zdołał wyprowadzić z korkociągu wojskowy instruktor ze szkoły lotniczej w Tokorozawie, porucznik Shokichi Saito. Maszyna rozbiła się, ale Saito bezpiecznie wylądował na spadochronie. Przyszłość samolotu stanęła pod znakiem zapytania.
Nakajima Bulldog Cztery katastrofy samolotu NC i brak pewności co do dalszych losów całego projektu, skłoniły firmę Nakajima do szukania rozwiązań zastępczych. Jednym z nich był zakup pod koniec 1929 roku wzorcowego egzemplarza brytyjskiego samolotu Bristol Bulldog. Była to nowa konstrukcja, oblatana dwa lata wcześniej. Nakajima podpisała umowę licencyjną na jego produkcje w kraju. Japońscy inżynierowie dokonali kilku modyfikacji płatowca, mających na celu wzmocnienie jego konstrukcji. W pracach uczestniczyli brytyjscy specjaliści przysłani przez firmę Bristol, Leslie G. Frise i H.W.