Cel zamachu Curt Gregor Hoffmann był niemieckim urzędnikiem w randze dyrektora rządowego (). W czasie II wojny światowej został do okupowanej Polski. Według źródeł niemieckich przebywał w Generalnym Gubernatorstwie od 15 stycznia 1940 roku. W lutym 1942 roku objął stanowisko szefa Wydziału Pracy (Abteilung Arbeit) w urzędzie szefa dystryktu warszawskiego. Był jednocześnie kierownikiem Arbeitsamtu w Warszawie.
Hoffmann osobiście nie przejawiał większej agresji wobec Polaków. Niemniej kierowany przez niego urząd odgrywał kluczową rolę w wywózkach warszawiaków, w szczególności polskiej młodzieży, na roboty przymusowe do Niemiec.
Pierwszy zamach Pierwsza próba likwidacji Hoffmanna miała miejsce w marcu 1943 roku. Była przy tym elementem większej akcji dywersyjnej, którą przeprowadził Kedyw Okręgu Warszawa Armii Krajowej.
3 marca na Poczcie Głównej przy pl. Napoleona Antonina Mijal ps. „Tosia” oraz ppor. „Lasso – Marynarz” (inicjały J.T.) nadali dziewięć paczek, które były zaadresowane do wysokiej rangi urzędników niemieckiego aparatu okupacyjnego w Warszawie. Każda z paczek zawierała ukrytą bombę w kształcie pudełka do cygar, skonstruowaną przez szefa Biura Badań Technicznych przy Wydziale Saperów Komendy Głównej AK, kpt. Zbigniewa Lewandowskiego ps.