Eduardo Blanco, pseudonim Manlius (ur. 25 grudnia 1838 w Caracas, zm. 30 czerwca 1912 w Caracas) – wenezuelski pisarz i polityk.
Biografia thumb|Eduardo Blanco (po prawej) i generał Ramón Tello Mendoza Eduardo Blanco w wieku dwudziestu lat rozpoczął karierę wojskową i w szybkim tempie awansował do stopnia pułkownika sztabu generalnego. Został doceniony przez generała José Antonio Páeza, bohatera niepodległości i pierwszego prezydenta Wenezueli po rozpadzie Wielkiej Kolumbii w 1830, który uczynił go swym adiutantem. Od 30 lipca 1900 do 8 listopada 1901 był ministrem spraw zagranicznych w rządzie Cipriano Castro.
Pierwszym utworem literackim Blanco była opowieść zatytułowana Número 111, opublikowana w 1873 pod pseudonimem Manlius, w Caracas w piśmie „La Revista”. W kolejnym roku pismo „La Tertulia” opublikowało w odcinkach romantyczną historię Vanitas vanitatis. Na łamach tego pisma ujawniona została też prawdziwa tożsamość autora. 2 sierpnia 1879 w Teatro Caracas odbyła się premiera dramatu w trzech aktach Lionfort, który znacząco zaznaczył obecność Eduardo Blanco kręgu literackim Wenezueli. Utwór teatralny zyskał jednogłośną pochwałę krytyków i widzów.