Największym dziełem Blanco jest Venezuela Heroica, klasyczne dzieło romantyczne napisane prozą, ukazujące historię jako epos. Pisarz wykorzystał swoje umiejętności, aby przedstawić krwawą wojnę i największe bitwy wojny o niepodległość, oddając jednocześnie hołd bohaterom, którzy walczyli o wolność Wenezueli. Pierwsze wydanie ukazało się w 1881 i składało się z pięciu rozdziałów poświęconych bitwom pod: La Victoria, San Mateo, Las Queseras del Medio, Boyacá i Carabobo. W 1883 Blanco rozszerzył dzieło i dodał kolejne sześć bitew pod: Sitio de Valencia de Venezuela, Maturín, La invasión de los Seiscientos, La Casa Fuerte, San Félix i Matasiete. Historię bitwy pod Carabobo usłyszał od generała José Antonio Páeza, podczas spotkania z marszałkiem Juanem Crisóstomo Falcónem, w pobliżu miejsca bitwy, gdzie spotkali się, aby zakończyć wojnę federalną (1859–1863).
Blanco jest także autorem powieści historycznej Zárate (1882). Dzieło to dało początek ruchowi literackiemu w literaturze wenezuelskiej zwanemu kreolizmem (criollismo literario lub literatura criollista). Ten trend literacki był popularny od końca XIX do początku XX w. w Ameryce Łacińskiej i Południowej.