O dymorfizmie może świadczyć różnica w długości i kształcie dzioba między dwoma okazami.

Günther i Newton zauważyli, że czaszka szpaków maskareńskich była dłuższa i o innym kształcie niż u szpaka reuniońskiego, miała blisko 29 mm długości, licząc od kłykcia potylicznego, oraz 21–22 mm szerokości – mniej niż u reuniońskiego gatunku. Oczy osadzone były nieco niżej, zaś górne krawędzie oczodołów dzieliło blisko 8 mm. Przegroda międzyoczodołowa była delikatniejsza, z większym otworem. Długość dzioba wynosiła 36–39 mm, w porównaniu do szpaków reuniońskich był on mniej zakrzywiony i nieco głębszy. Prawdopodobnie ptaki te wyróżniały także większe nozdrza, ich długość w czaszce to 12–13 mm. Żuchwa miała blisko 52–60 mm długości i 4–5 mm wysokości. Miejsce przyczepu mięśnia dwubrzuścowego w okolicy kości ciemieniowej było dobrze widoczne. Świadczy to o silnej szyi i szczękach szpaków maskareńskich.