Według Günthera i Newtona kość łokciowa szpaków maskareńskich była nieco krótsza niż u reuniońskich. Mierzyła 37–40 mm. Kość ramienna liczyła 32–35 mm długości, a grzebień mostka osadzony był nieco niżej. Wzgórki na kości łokciowej przeznaczone na miejsce osadzenia lotek są mocno zbudowane, co świadczy o dobrym rozwinięciu lotek II rzędu. Jedna zbadana kość krucza mierzyła 27,5 mm długości, zaś jedna z kości śródręcza 22,5 mm. Nogi i stopy miały podobne proporcje u przedstawicieli obydwu wymienionych gatunków. Kość udowa mierzyła blisko 33 mm, piszczelowo-stępowa 52–59 mm, zaś skok 36–41 mm.

Ekologia i zachowanie upright|thumb|Frontyspis dziennika François Leguata z 1708 ukazujący jego osadę na Rodrigues, z żółwiami i szczurami widocznymi u dołu