jego relację wydano drukiem w 1708), również opisał kilka gatunków tam żyjących, nie dysponował jednak łodzią i nie mógł odwiedzać przybrzeżnych wysepek, jak czynił to Tafforet. Późniejsi podróżnicy przebywający na Rodrigues nie wspominali już tego ptaka. W 1875 brytyjski ornitolog Alfred Newton podjął próbę zidentyfikowania ptaka z opisu Tafforeta i wysnuł hipotezę, jakoby był on spokrewniony z wymarłym szpakiem reuniońskim (Fregilupus varius) z pobliskiego Reunionu.
W 1866 i 1871 George Jenner odkrył szczątki subfosylne ptaka podobnego szpakom, kolejne odnalazł w 1874 Henry Horrocks Slater. Miejscem ich wydobycia były jaskinie Plaine Coral, wapiennej równiny w południowo-zachodniej części Rodrigues. Wśród tych kości znajdowały się: czaszka, żuchwa, mostek, kość krucza, kość ramienna, kości śródręcza, kość łokciowa, kość udowa, kość piszczelowo-stępowa oraz części skoku, wszystkie te kości należały do kilku osobników. Były przechowywane w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie (ówczesnym Muzeum Brytyjskim) oraz Cambridge Museum. W 1879 opierając się na tych kościach, dwaj ornitolodzy, Albert Günther i Edward Newton (brat Alfreda Newtona), po raz pierwszy naukowo opisali gatunek.