Nadali nowemu gatunkowi nazwę Necropsar rodericanus; nekros i psar oznaczają z greckiego „martwy” i „szpak”, natomiast rodericanus odnosi się do wyspy Rodrigues. Ta nazwa naukowa została po raz pierwszy zaproponowana przez Slatera w odręcznej notatce z 1874, którą przesłał Güntherowi i Newtonowi. Slater przygotował manuskrypt do publikacji mającej się ukazać w 1879, która jednak nigdy nie ujrzała światła dziennego, została jednak zacytowana przez wspomnianych ornitologów, a autorstwo nazwy przypisano Slaterowi. BirdLife International uznaje raczej Slatera, nie Günthera i Newtona, za autorów nazwy. Günther wraz z Newtonem ustalili, że szpak maskareński był blisko spokrewniony ze szpakiem reuniońskim, jednak przydzielili go do odrębnego rodzaju „ze względu na współczesną praktykę ornitologiczną”. Z uwagi na mocno zbudowany dziób uznali, że nowy gatunek to ten sam, o którym wspominał Tafforet w swoim opisie.
W 1900 angielski naukowiec George Ernest Shelley zapisał nazwę tego szpaka jako Necrospa, tym samym tworząc młodszy synonim;