Działał w Warszawie w Polskiej Organizacji Wojskowej, a 20 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Instruktor w Obozie Szkoleniowym w Zegrzu. Awansowany do stopnia podporucznika w dniu 1 marca 1919, a w kwietniu tegoż roku został przeniesiony do 3 pułku piechoty Legionów i razem z pułkiem, w którym dowodził 3. kompanią karabinów maszynowych wyjechał na front. Podczas walk wykazał niezwykłe męstwo i odwagę. 5 kwietnia 1920 awansowany do stopnia porucznika. Z frontu powrócił w lutym 1921 do Garnizonu Jarosław. 21 listopada 1921 wpisano w jego opinii: W pułku był dowódcą kompanii kaemów. Po ukończeniu w 1924 ośmiomiesięcznego kursu w Centrum Szkolenia Czołgów w Żurawicy, skierowano go w następnym roku do Chełmna, gdzie odbył przeszkolenie dla młodszych oficerów.
2 września 1925 przeniesiony został do 53 pułku piechoty, który stacjonował w garnizonie Stryj i dowodził w nim kompanią oraz baonem. W 1927 był na przeszkoleniu w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu oraz awansował na stopień kapitana ze starszeństwem od 1 stycznia 1927. W 1928 w Centrum Wyszkolenia Artylerii był na 4-miesięcznym kursie. Dowódca plutonu artylerii od 11 września 1929, wykonując również obowiązki oficera taborowego i w kwatermistrzostwie.