Po II wojnie światowej pracowała początkowo w piśmie „Głos Ludu”, następnie w Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” i piśmie „Sztandar Ludu”Słownik dziennikarstwa Lubelszczyzny. W 1948 objęła stanowisko redaktora naczelnego nowo powstałego czasopisma „Przyjaciółka” i pełniła tę funkcję do 1960. W latach 1960−1975 pracowała w piśmie „Wiedza i Życie”, następnie przeszła na emeryturę.
Pochowana na cmentarzu żydowskim ulicy Okopowej. mały|Grób Anny Lanoty na cmentarzu żydowskim w Warszawie Życie prywatne Jej mężem był Edward Lanota (1905-1944), z którym miała córkę Małgorzatę (ur. 1945).
Publikacje Tarcza i miecz Droga przez las (1951) Chłopiec i dziewczyna (1953) Starzy i młodzi (1955) Wypisy z literatury pięknej dla kół studiowania historii ruchu robotniczego (1955) Słowo do rodziców o wychowaniu seksualnym (1960-1962) Pomagamy w wyborze zawodu (1963-1969, współautorki: Danuta Barzach, Janina Bierzwińska) Rodzicom ku uwadze.