W 1960 Alejandro Otero przeniósł się do Paryża po raz drugi i mieszkał tam do 1964. W tym okresie jego styl jego prac ulegał zmianom, więcej eksperymentował z kolażami i asamblażami. W 1963 był jednym z uczestników wystawy podczas São Paulo Biennial. W 1966 Signals Gallery w Londynie zaprezentował pierwszą, poza Wenezuelą, retrospekcję obrazów Otero, A Quarter of a Century of the Art of Alejandro Otero: 1940-1965.
W latach 60. rozpoczął prace nad rzeźbą wielkoformatową i stworzył szereg instalacji architektonicznych w przestrzeni publicznej w Ameryce Łacińskiej, Stanach Zjednoczonych i Europie. W 1971 otrzymał stypendium John Simon Guggenheim Memorial Foundation i był wizytującym artystą w Center for Advanced Studies of the Massachusetts Institute of Technology. Kolejne retrospektywne wystawy jego prac odbyły się w Michener Galleries, University of Texas at Austin (1975), The Museo de Arte Moderno, Mexico City (1976) i Museo de Arte Contemporáneo de Caracas (1985).
W 1990 zostało otworzone w Caracas muzeum, które nosi imię Alejandro Otero i jest poświęcone sztuce współczesnej.