(których wersje już wcześniej zostały stworzone przez Monotype), Plantin dowiódł swej popularności i był często używany szczególnie w handlu i druku gazet, do których używano słabej jakości papieru zarówno w okresie metalowych czcionek, jak i późniejFirma Monotype i jej specjalistka od reklamy, Beatrice Warde, szczególnie podkreślali jego popularność poprzez reklamodawców, w tym serię reklam „Mrs Rawlins” dotyczących krochmalu."Monotype (advert)". Modern Publicity: 187. 1930. Retrieved 15 March 2017.Warde, Beatrice (1932). "Twenty Years of Advertising Typography". Advertiser's Weekly: 130. Retrieved 15 March 2017.Hackney, Fiona Anne Seaton. "They Opened Up a Whole New World": Feminine Modernity and the Feminine Imagination in Women's Magazines, 1919–1939". Goldsmith's College (PhD thesis). Retrieved 15 March 2017.Lucy Lethbridge (14 March 2013). Servants: A Downstairs View of Twentieth-century Britain. A&C Black. pp. 187–8. ..
W okresie międzywojennym Plantin został zaadaptowany i spopularyzowany przez Pelican Press Francisa Meynella, Cloister Press C.W. Hobsona, był również okazjonalnie używany przez Cambridge Press.