Niestandardowa wersja – Nonesuch Plantin – została również stworzona dla Nonesuch Press Meynella, jednego z pierwszych drukarzy dbających o wysoką jakość i artystyczny smak publikowanych dzieł, używającego monotypu. Krój ten charakteryzował się dłuższymi wydłużeniami górnymi i dolnymi minuskułSteeves, Andrew. "Poetry Books for the Trala". Gaspereau Press. Retrieved 12 March 2017.. Typograf Walter Tracy twierdził, że był zdumiony rozmiarami tych zmian i tym, jak wpłynęły na wygląd całego kroju: „Wygląda nie tylko na bardziej dopracowany, ale również jakby pochodził z innego okresu: okresu Fourniera (XVIII w.), nie Granjona”Tracy, Walter. Letters of Credit. pp. 50–1.. Został on trafnie użyty przez Bodley Head do wydrukowania autobiografii Meynella. Istnieje również wiele uproszczonych wersji kroju, z jednopiętrowymi literami ‘a’ i ‘g’ oraz z ‘y’ z dwoma prostymi kreskami bocznymi. Jako krój podstawowy jest stosunkowo ciemny na stronie, Monotype zaoferował jednak wersję light tak samo jak bold.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Plantin (krój pisma) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.