Ten aspekt łączy go z estetyką jego nauczycieli, braci Madrazo.
W 1867 wziął udział w międzynarodowej wystawie International Exposition (1867) w Paryżu. W 1869 został dyrektorem Academia de Bellas Artes. W 1872 wystawił trzy swoje obrazy na pierwszej dorocznej wystawie wenezuelskich sztuk pięknych Primera Exposición Anual de Bellas Artes Venezolanas, zorganizowanej przez Jamesa Mudie Spence (1836-1878) i Antona Goeringa.
W 1873 poślubił Teotiste Sánchez. W tym samym roku otrzymał zlecenie namalowania 30 portretów bohaterów z wojny o niepodległość i innych osób publicznych do sali eliptycznej Salón Elíptico w Federalnym Pałacu Legislacyjnym. W 1881 otrzymał kolejne zlecenie od prezydenta Antonio Guzmána Blanco na namalowanie dużego płótna przedstawiającego podpisanie wenezuelskiej deklaracji niepodległości, również do Salón Elíptico. Praca została zaprezentowana na Exposición Nacional de Venezuela w 1883 i została nagrodzona złotym medalem. Doprowadziło to do dalszych zleceń, tym razem upamiętniających bitwy pod Carabobo, , Junín i Ayacucho. Po zbadaniu i szkicowaniu miejsc bitewnych, założył w Paryżu warsztat, który prowadził od 1887. Przed powrotem do Paryża w 1891 roku, Tovar przebywał w na wybrzeżu w miejscowości Macuto, w stanie Vargas, gdzie namalował serię krajobrazów. Do późnych lat 90.