mały|Okładka wydania z 1921 roku mały|Mykoła Kostomarow - domniemany autor tekstu Księga rodzaju narodu ukraińskiego () – klasyczny tekst ukraińskiego romantyzmu napisany w 1846, najprawdopodobniej autorstwa Mykoły Kostomarowa. Tekst był manifestem rodzącego się ukraińskiego ruchu narodotwórczego. Przesłaniem tekstu jest misja Ukrainy w tworzeniu zrzeszenia państw słowiańskich na podstawach równości i braterstwa. Był on wyrazem słowianofilstwa, obecnego również w myśli rosyjskiej, zarazem carat traktowany był jako przeszkoda na drodze do wolności, traktowanej jako najwyższa wartość.
Autorstwo utworu i czas jego powstania Napisany w 1846 najprawdopodobniej autorstwa Mykoły Kostomarowa członka tajnego Bractwa Cyryla i Metodego w Kijowie, adiunkta Uniwersytetu Kijowskiego. Odnaleziony przez policję carską w roku 1847 w trakcie rewizji i aresztowań w kręgu Bractwa Cyryla i Metodego.
Tekst jest inspirowany utworem Adama Mickiewicza „Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego” (1832) a także Słowami wieszczymi Hugues-Félicité-Robert de Lamennais. Ten ostatni utwór inspirowany był też utworem Adama Mickiewicza. Oryginalny tekst napisano po rosyjsku, ale w obiegu publiczny krążył on po ukraińsku.