Fuxian si – (chiń. 大福先寺, pinyin Dà Fúxiān sì, pol. Wielki klasztor Pierwszego szczęścia) – jeden z najważniejszych klasztorów dla wczesnego buddyzmu chińskiego, znajdujący się w Luoyangu w prowincji Henan. Znany także pod nazwą Da Fuxian, (Da) Taiyuan i Weiguo. Luoyang czasem nazywany był Dongdu (chin. 東都, Wschodnia Stolica), a następnie Shendu (chin.神都, Boska Stolica). Powstało w nim kilka ważnych projektów translatorskich. Obecnie nieistniejący.
Historia klasztoru Klasztor książęcy, 675-690 Klasztor ten został wybudowany w Luoyangu w 675 r. i otrzymał nazwę Taiyuan (chin. 太原寺, pinyin Tàiyuán sì, pol. klasztor Wielkiego Początku). Powstanie klasztoru jest związane z działalnością cesarzowej Wu Zetian pochodzącej z dynastii Zhao. Ich państwo posiadało dwie stolice: wschodnią – Luoyang i zachodnią – Chang’an. Dynastia ta panowała do 3 marca 705 r., kiedy to władzę odzyskała dynastia Tang.