Swoją publikację z roku 2001 Haidt zatytułował The emotional dog and its rational tail: A social intuitionist approach to moral judgment (metafora „emocjonalny pies macha racjonalnym ogonem” jest często stosowana w piśmiennictwie).
Michael S. Gazzaniga opisał przypadki swoich pacjentów, którzy zostali poddani operacji przecięcia spoidła wielkiego (brak możliwości przekazywania informacji między półkulami). W jednym z eksperymentów osobę badaną proszono o wykonanie określonej czynności, korzystając z bodźców wizualnych, kierowanych do prawego oka (np. napis „proszę podnieść leżący na stole banan”). Do lewej „myślącej” półkuli docierała tylko informacja wzrokowa o wykonywanej czynności (podnoszę banan). Zapytany „Dlaczego to zrobiłeś?” pacjent bez wahania wyjaśniał swoje działanie w sposób „racjonalny” (np. lubię banany) – brak wiedzy o rzeczywistej przyczynie był natychmiast uzupełniany ex-post, prawdopodobnie na podstawie osobistej historii (zbioru obrazów – powiązanych umysłowych reprezentacji podobnych zdarzeń, przechowywanych w pamięci).