W różnych „śmierdzących przypadkach” pojawiają się ekspresje mimiczne, podobne do wyrażających odrazę do nieapetycznego posiłku lub do ekskrementów.
Moduł interpretujący, podejmowanie sądów i decyzji Michael S. Gazzaniga twierdzi, że poczucie własnej tożsamości człowiek zawdzięcza strukturze nazwanej przez niego „interpretatorem”, znajdującej się w lewej półkuli mózgu, uznawanej za kolejny moduł. W tej strukturze zachodzi nieustanne porządkowanie danych docierających z rozproszonych innych struktur – tworzenie spójnej „historii osobistej”.
Jeden z przykładów działania interpretatora, opisywanych przez Gazzanigę, dotyczy reakcji grupy studentów Jonathana Haidta na opowiadanie o seksie rodzeństwa, które podjęło taką jednorazową próbę przez ciekawość (z zachowaniem maksymalnych zabezpieczeń przed niepożądaną ciążą). Młodzi ludzie stwierdzili, że przeżycie było bardzo przyjemne, a wspólna tajemnica dodatkowo ich zbliżyła. Studenci spontanicznie zareagowali na opowiadanie odrazą, co było oczekiwane, ponieważ uważa się, że tabu kazirodztwa, które obowiązuje we wszystkich kulturach, jest wrodzonym silnym mechanizmem zabezpieczającym przed negatywnymi skutkami wsobności. Na pytanie, dlaczego uważają, że kazirodztwo jest złem, bez powodzenia poszukiwali „racjonalnego uzasadnienia”.