mały|Marsz Armii Ochotniczej w kierunku Krasnodaru (i odwrót po przerwaniu szturmu) Armia Ochotnicza posuwała się naprzód, omijając linie kolejowe i osady, uchodząc przed pościgiem znacznie silniejszych liczebnie sił czerwonych. Czerwona Gwardia posiadała w regionie nawet 100 tys. ludzi, byłych żołnierzy armii carskiej, którzy byli jednak bardzo źle zorganizowani. Po pięćdziesięciu dniach marszu i stoczeniu ok. 40 bitew z czerwonymi Armia Ochotnicza dotarła 17 marca do stanicy Nowodmitrijewskiej, gdzie połączyła się z Kozakami kubańskimi atamana Aleksandra Filimonowa i gen. Wiktora PokrowskiegoJ. Smele, The "Russian"..., s. 57. Tym samym siły białych wynosiły sześć tysięcy ludzi. W Nowodmitrijewskiej Armia Ochotnicza pozostała do 22 marca, odpierając kierowane od strony stanicy Grigorjewskiej ataki czerwonych pod dowództwem Aleksieja AwtonomowaS. Karpienko, Biełyje..., s. 90-97.. 30 marca gen. Ławr Korniłow zdecydował, iż celem natarcia Armii Ochotniczej będzie JekaterynodarS. Karpienko, Biełyje..., s. 98.. Bolszewicy objęli władzę w tym mieście dwa tygodnie wcześniejL. Bazylow, J. Sobczak, Encyklopedia rewolucji październikowej, Wiedza Powszechna, Warszawa 1987, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szturm Jekaterynodaru (kwiecień 1918) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.