Tatiana Brustin-Berenstein (ur. 29 listopada 1908 w Szczebrzeszynie, zm. 27 lipca 1997 w Kopenhadze) – polska historyk żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Urodziła się jako Tauba Brustin, córka drobnego kupca Jankiela Majera i Chai Leny z Wajntraubów. Miała dwójkę rodzeństwa: Blumę i Markusa. W dzieciństwie wraz z rodziną przeniosła się do Warszawy, gdzie, w 1913 roku, podjęła naukę w szkole Thalgrünowej.
W 1924 roku zdała maturę w Gimnazjum Towarzystwa Zjednoczenia Nauczycieli i rozpoczęła studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Wkrótce potem zrezygnowała jednak z nich na rzecz fakultetu przyrodniczego w Wolnej Wszechnicy Polskiej. Po dwóch latach studiów, z powodów finansowych, musiała zrezygnować ze studiów we Wszechnicy i próbowała przenieść się na Wydział Matematyczno-Przyrodniczy UW, jednak jej podanie zostało dwukrotnie odrzucone. Jesienią 1928 roku złożyła wniosek o przyjęcie na Wydział Humanistyczny, w tym samym roku ukończyła kurs nauczycielski przy Gminie Wyznaniowej Żydowskiej. W 1932 roku obroniła pracę magisterską pisaną na seminarium profesora Oskara Haleckiego, praca dotyczyła stosunków polsko-mołdawskich w latach 1531–1552. W 1933 roku ukończyła Studium Nauczycielskie na UW.