Baoguang si (chiń. 宝光寺; pinyin: Bǎogūangsì; pol. Klasztor Drogocennego Światła) – chiński klasztor buddyjski związany ze szkołą chan.

Historia klasztoru Uważa się, że klasztor powstał w czasie panowania Wschodniej dynastii Han, około 1900 lat temu, pomiędzy 25 a 220 r. Obecnie znajduje się ok. 20 km na północ od Chengdu, w dzielnicy Xindu i zajmuje powierzchnię 10 ha (100000 m²), przy czym same budynki zajmują około 30000 m². Jest jednym z czterech wielkich klasztorów położonych blisko rzeki Jangcy. Nosił nazwę Dashi si. Aktualna nazwa klasztoru pochodzi z ok. 880 r. Została nadana przez cesarza Xizonga, który przebywał w tym klasztorze, gdy uciekł przed rebelią Huang Chao z Chang’anu i zatrzymał się w tym klasztorze. Cesarz podobno zobaczył "święte światło" bijące ze szczytu pagody. Jednak według tekstu na steli odkrytej w klasztorze w roku 1996 wynika, że zmiana nazwy klasztoru na Baoguang nastąpiła w 741 r., a więc przypisywanie zmiany nazwy cesarzowi może należeć po prostu do legendy.

W pierwszym okresie istnienia klasztor ten nie był zbyt znany. Po raz pierwszy wspomina się o nim w tekstach z okresu panowania dynastii Tang.