Baoguang si był kilkakrotnie odnawiany, niszczony i odbudowywany. Gdy cesarz przebywał w nim w 880 r. klasztor został odnowiony i rozbudowany. Po raz pierwszy został zniszczony w 1200 r. Został odbudowany na początku okresu Ming. Potem został odnowiony - prace były sponsorowane przez Yanga Tinghe and Yanga Shengyana. Pod koniec panowania Mingów i na początku panowania Qingów został spalony. Po raz kolejny został odbudowany w 1670 r. przez 35 mistrza chan szkoły linji nazwiskiem Yinmi. Za cesarzy Kangxi (pan. 1661-1722) i Guangxu (pan. 1875-1908) z dynastii Qing został całkowicie odnowiony. Został wtedy zaliczony do czterech najświetniejszych klasztorów w Chengdu (obok Wenshu yuan, Shaojue si i Caotang si) oraz do czterech wielkich klasztorów rzeki Jangcy (obok Wenshu yuan w Chengdu, Jinshan si w Zhenjiang i Gaowen si w Yangzhou.
W 1109 r. 11 mistrz chan w linii szkoły linji wygłosił mowę, której podobno słuchały tysiące ludzi.
16 sierpnia 1956 r. klasztor znalazł się w pierwszej grupie Dziedzictwa Historycznej i Rewolucyjnej Kultury Syczuanu. 7 lipca 1980 ponownie znalazł się tej liście, a 25 czerwca 2001 został już potraktowany jako główny obiekt dziedzictwa Syczuanu.