Filip Višnjić, cyr. Филип Вишњић (ur. 1767 w Gornjej Trnovie, zm. 1834 w Grku) – bośniacki Serb grający na gęślach. Był autorem trzynastu poematów epickich opisujących I powstanie serbskie przeciw Imperium Osmańskiemu (1804–1813) oraz czterech reinterpretowanych eposów poświęconych różnym okresom historii serbskiej. Uważany jest za jednego z głównych twórców serbskiej epiki ludowej.
Życiorys Urodził się w 1767 roku we wsi Gornja Trnova koło Ugljevika w północno-wschodniej części Bośni i Hercegowiny, należącej wówczas do Imperium Osmańskiego. Jego rodzicami byli Đorđe i Marija Vilić. Nazwisko, którego później używał, pochodziło od przezwiska matki – Višnja (z serb. „wiśnia”). Gdy był małym dzieckiem zmarł jego ojciec, a w wieku ośmiu lub dziewięciu lat stracił wzrok po zarażeniu ospą. Jego matka wyszła ponownie za mąż i rodzina przeprowadziła się do wsi Međaši położonej w Semberii. Kiedy miał 20 lat, Turcy wymordowali jego rodzinę i spalili wioskę. Zaczął w tym czasie grać na gęślach oraz recytować poezję epickąŠašić, Branko (1998). „Филип Вишњић”. Знаменити Шапчани и Подринци. Šabac, Štampa „Dragan Srnić”. s. 59–62.Wachtel, Andrew Baruch (1998), Making a Nation, Breaking a Nation: Literature and Cultural Politics in Yugoslavia, Stanford, Stanford University Press, s.