32.Carmichael, Cathie (2015), A Concise History of Bosnia, Cambridge, Cambridge University Press, s. 28–30..
Latami przemierzał Bałkany jako włóczęga, utrzymując się z grania i żebrania, docierając aż do Szkodry. Jego umiejętności zjednały mu wiele wpływowych osobistości, w tym Iva Kneževicia, szlachcica z Semberii. Około 1798 roku Višnjić poślubił Nastę Ćuković, pochodzącą z zamożnej rodziny. Mieli sześcioro dzieci, z których niektóre zmarły w dzieciństwie. W 1809 roku opuścili wschodnią Bośnię i wyruszyli do Serbii, w której od 1804 roku trwała rewolucja serbska wymierzona przeciw Turkom. Osiedlili się najpierw w Ložnicy, potem w Badovinci, a wreszcie w Salašu Noćajskim. Następnie poeta podróżował wzdłuż Driny, grając na gęślach i recytując w celu podniesienia morale powstańców. Jego występy zrobiły wrażenie także na przywódcach, w tym na Jerzym Czarnym. Po upadku powstania w 1813 roku zostali zmuszeni do przesiedlenia się do kontrolowanej przez Austriaków Syrmii, na północ od rzeki Sawy. W 1815 roku osiedlili się w miejscowości Grk.